|
چه آسان گسستي از از آن همه پيوند
شعر رفتن از لبان تو جاري شد و چه آسان فراموش كردي خاطرات با هم بودن ما را و عشق از براي قلب سنگي تو همچون رودي بود گذرا و تمامي هوسهايت را در وجود من خالي كردي ..... و مرا تنها گذاشتي  و مرا فراموش كردي و چه ساده بودم من كه هويت خود را در تو جستجو كردم و چه ساده بودم كه خود را از براي عشقت ارزان فروختم و پاكدامني خود و عشقم را با تمامي وجود در كف دستانت نهادم و تو رفتي و چه آسان رفتي همچو نسيم سحر گاهان آمدي و چون باد غروب پاييزي رفتي و بر همه خاطرات پشت پا زدي ولي ميدانم كه روزي باز خواهي گشت روزي كه نادم و پشيمان و به ياد خاطرات گذشته ياد من و عشق بي سرنجام من خواهي كرد و به ياد آن شيريني هاي با هم بودن باز خواهي گشت غافل از آن كه دير آمدي و ليلي تو در غم عشق تو جان داد ....... چه آسان رفتي 
نوشته شده در ساعت 14:8 توسط امیر حسین صادقی
|
عشق يعني قطره را عاشق شدن، از نگاهِ اين و آن فارغ شدن عشق يعني دل به دريا دادن و توي متنِ زندگي صادق شدن عشق يعني عبور از مرزِ جان حُرمتِ بيچاره گان را پاسبان عشق يعني در گذرگاهِ زمان بهرهر اُفتاده اي، بگذرزِجان عشق يعني جاده اي بي انتها در وصال دوست حيحا زدن عشق يعني تکه سنگي خرد و ريز در سايش کوهها رسوا شدن عشق يعني سايباني سرد و خيس از طلوع خورشيد غافل شدن عشق يعني مغروق دري
|
| تبليغات | X |
pictofxt