|
با سلام خدمت شما دوستان و عزیزان.
هفت سین
یا مقلب القلوب و الابصار سلام به همه دوستان خوبم. با تبریک سال نو و آرزوی داشتن سالی پر برکت و پر از موفقیت برای شما و سال ظهور مصلح کل و نابودی دشمنان اسلام ...
این هم هفت سین قرآنی که به فرموده علی علیه السلام با آب زعفران و گلاب بر ظرف چینی نوشته شود و سپس داخل ظرف، آب ریخته شود و در لحظه تحویل سال نوشیده می شود که آن شا الله تا آخر سال از بیماری ها ایمن می شویم...
سفره هفت سین: در آیین کهن ایران برای چیدن خوان نوروزی ظرف ها را به عدد هفت امشاسپند كه عبارتند از:ارديبهشت،خرداد،امرداد،شهريور،بهمن،اسپندارمذ و خودِ اهورامزدا،بر سر خوان های نوروزی مي گذاشتند و از اين رو خوان نوروزی،به نام هفت سينی(هفت قاب)نام گرفت و بعدها با حذف «ی» به شكل هفت سين درآمد.(در زمان ساسانيان، قاب های زيبای منقوش و گرانبهايی از جنس كائولين از چين به ايران آورده می شد به نام «چينی» و به گويش ديگر به صورت سينی و معرب «صيني» در ايران رواج يافت،و براي چيدن خوان نوروزی از همين ظرف ها استفاده می شد). *ارديبهشت(با نماد چراغ روغنی یا شمع وشمعدان که مظهر"نور و روشنایی است"). شهريور("تسلط بر نفس،نیروی شهریاری بر خویش"که با نماد فلز یا ظروف فلزی مشخص می شود،در واقع همان سکه ای که بر هفت سین می گذارند). *اسپندارمذ("مهر و فروتنی"نشانه اش میوه هایی است که بر سفره می گذارند و نیز گستردن سفره نوروز بر زمین که منشا برکت و رویش است). *خرداد("رسیدن به رسایی"آب نماد خرداد است). *امرداد("بی مرگی و جاودانگی" که نشانه اش سبزه است و سبزی و پارچه ای سبز که بر سفره سپید می گسترند). *اهورامزدا(يكي از لوازم خوان نوروزي، كتاب مقدس است و چون اين جشن ملي است، هر خانواده مي توانست كتاب مذهبي ويژه خود را بر خوان نوروزي بگذارد) ازدیگرخوراكی هايی كه بر خوان نوروزی می گذاشتند نان بود كه نمادی از بركت است. شير تازه دوشيده شده در خوان نوروزی نمادی است از غذای نوزادان گيهانی زيرا بنا بر اسطوره آفرينش،انسان، در"گهنبار همسپنتمدم"،يعنی در سيصد و شصت و پنجمين روز سال،آفريده شد. بنابراين در جشن زاديش آدميان، همانطور كه كودك نوزاد به شير نياز دارد، نوزادن گيهانی نيز به شير كه در دين ايران كهن بسيار مقدس است، نياز دارند. تخم مرغ بن مايه خوان نوروزی است و انواع سفيد و رنگين آن می بايستی خوان هفت سين را زينت بخشد. زيرا تخم و تخمه نمادی است از نطفه و نژاد و در روز جشن تولد آدميان كه تخمه و نطفه پديدار می گردد، تخم مرغ تمثيلی است از نطفه باروری كه به زودی بايد جان گيرد و زندگی يابد و زايش گيهانی انجام پذيرد. پوست تخم مرغ خود نمادی است از آسمان و طاق گيهانی. سنبل،آينه،سمنو،ماهی،سيب و انار از ديگر چيزهايی است كه خوان نوروزی به آنها مزين می شود. نوروز نه تنها قبل از دوران هخامنشیان،که،پیش از زرتشت،بهصورتيك جشنمليبرايايرانيانگرامي بودهو جشنگرفتهميشدهاست،گرچه بعد ازحملهاعراببهايرانمدتيبرگزار نمي شده اما بهدلیل شور وعشق مردمان ايرانبهپاس داشتن این آیین،باقيو برايما بهيادگار ماندهاست،امید که ما نیز این رسم نیک را با شکوه و شور و سور،جاوید نگاه داریم.
نوروز در گذر تاریخ بزرگان ادبیات فارسی خصوصا شاعران و نویسندگان قرنهای سوم و چهارم هجری که منبع تاریخی آنها متون اسطوره ای و تاریخی بود پیدایش جشن نوروز را به پادشاهان نسبت می دهند، چنان که طبری نوروز را سر آغاز دادگری جمشید دانسته و خیام نیز گفته که جمشید به مناسبت بازآمدن خورشید به برج حمل نوروز را جشن گرفت و سبب نام نهادن نوروز بدان جهت بوده است که آفتاب را دو دور بود ، یکی آن که هر 365 شبانه روز به اول دقیقه حمل باز آید و به همان روز که رفته بود ، بدین دقیقه نتواند از آمدن، چه هر سال از مدت همی کم شود. و چون جمشید آن روز را دریافت ، نوروزش نام نهاد و جشن و آیین آورد و دیگر مردمان به او اقتدا کردند. حتی ابوریحان بیرونی که تاریخچه نوروز را پیش از جمشید می داند گفته است : آن روز ، روز تازه ای بود و جمشید عید گرفت ، اگر چه پیش از آن هم نوروز معظم و بزرگ بود. در کتاب از اسطوره تا تاریخ آمده است: 3 هزار سال قبل از میلاد در آسیای غربی دو عید وجود داشت عید اول ابتدای پاییز و آفرینش نام داشت و عید دوم ابتدای بهار و باززایی نام گرفت. به همین ترتیب عید پاییز مهرگان و عید بهار نوروز نام گرفت. ایرانیان قدیم نوروز را مجالی برای از نو ساخته شدن و دیگر گون شدن می دانستند و به همین سان بود که روزهای نخستین نوروز به مزار از دست رفتگان خود می رفتند تا ارواح آنان را نیز در جشن باززایی خود شریک کنند. از این روست که در آغاز فروردین مطابق سنتی دیرینه چراغ خانه ها باید روشن باشد چون در غیراین صورت فروشی ها یا ارواح گذشته روگردان شده ازبازماندگان خود می گریزند. در گذشته دراین روز بر پشت بامها آتش می افروختند تا راهگشای فروشی ها باشد. حق سنت گردگیری ویژه نوروز که هنوز هم جدی گرفته می شود،به همین دلیل هست. هر سال 365 روز بودکه پنج روز آخر سال را ایرانیان پنجه دزدیده یا خمسه مسترقه می دانستند و دراین پنج روز خود را برای استقبال از جشن آفرینش وباززایی دیگری آماده می کردند که خانه تکانی،پوشیدن لباس نو و مهیای سفره هفت سین ازآن جمله است. نوروز ایرانی براستی جشن آفرینش،برکت بخشی و رویش کشاورزی است. شب عید دوباره خدا در نظر آنان زنده می شد و ارواح بازمی گشتند. پس 12روز برابر با 12ماه سال که هر روز معرف یکماه سال بود جشن می گرفتند وخمسه مسترقه برابر با روز سیزدهم است ونحسی سیزده بخاطر معرف بودن آن به آشوب ازلی پیش از آفرینش است و هر نوع آشوب پیش از نظم گرفتن نحس محسوب می شده و بی نظام به شمار می آمده است. دنیا پس از برقرای نظم، مقدس می شود ، پنج روز خمسه مقدس نیست، پس سیزده نوروز هم مقدس نیست. مراسم سیزده بدر که مردم بیرون از خانه ها به پناه طبیعت و باغها می روند ، یکی از یادگارهای ایران باستان است که تا امروز به قوت خود باقی مانده است. سفره هفت سین باوری کهن است که همه اعضای خانواده در موقع سال تحویل ( لحظه ورود خورشید به برج حمل ) در خانه و در کاشانه خود در کنار سفره هفت سین گرد می آیند. در سفره هفت سین ، از جمله هفت روییدنی خوراکی است که با حرف سین آغاز می شود و نماد و شگونی بر فراوانی روییدنی ها و فراورده های کشاورزی چون سیب ، سبزه ، سنجد ، سماق ، سیر ، سرکه ، سمنو و مانند اینها می گذارند. افزون بر آن آیینه ، شمع ، ظرفی شیر ، ظرفی که آب و نارنج در آن است ، تخم مرغ رنگ کرده ، تخم مرغی روی آیینه ، ماهی قرمز ، نان ، گلاب ، سنبل ، سکه ، کتاب دینی نیز زینت بخش سفره هفت سین است. پوشیدن لباس نو ، کاشتن ، هدیه نوروزی ، برقراری نوروز اول برای کسانی که عضوی از خانواده آنها در گذشته است ، فرستادن نامه یا کارت شاد باش ، باورهای عامیانه و دید بازدید ، حاجی فیروز ، نوروزی خوانی و میر نوروزی را از جمله آیین های برگزاری عید نوروز بوده است. نوروز باستانی خجسته باد.
سلام به گرمی نور خورشید که زبانه هایش را در بستر زمین هر چه بیشتر می گستراند. به سبزی سبزه های سفره های هفت سین که در جای جای سرزمین خورشید گسترده است. به سرخی ماهی کوچک تنگ بلورین که عاجزانه دریا را میخواند. به آن قرآن که اولین مهمان سفره هفت سین است و به آئینه ای که روشنایی را به خانه هایمان را مهمان می کند.
نوروز آمد. بهار آمد. سرمستی پرندگان را تضمین است. آنچنان گستره ای از مستی حاکم است که راهی برای آنچه که اهریمن میخواهد نیست. بگذار سخن از هر چه نیکوست گوئیم. بهار زندگانیتان پایدار و مملو از شادی و سبزی باشد. |
|





