اشکی در گذر گاه تاریخ

ازهمان روزی که دست حضرت قابیل گشت الوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان ادم صدر پیغام آوران حضرت باری تعالی زهر تلخی دشمنی در خون شان جوشید ادمیت مرد گرچه ادم زنده بود !

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند از همان روزی که   با شلاق وخون دیوار چین را ساختند ادمیت مرده بود! بعد دنیا هی پر از ادم شد واین اسیاب گشت وگشت قرن ها از مرگ ادم هم گذشت ای دریغ ادمیت بر نگشت!

قرن ما روز گار مرگ انسانیت است من که از پز مردن یک شاخه گل از نگاه ساکت یک کودک بیمار از فغان یک قناری در قفس از غم یک مرد  در زنجیر حتی قاتلی بر دار اشک در چشمان و بغضم در گلوست و ندرین ایام زهرم در پیاله اشک و خونم در سبوست مرگ او از کجا باور کنم ؟  فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست.

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هر گز نرست .

فرض کن جنگل بیابان بود ا روز نخست ! در کویری سوت وکور در میان مردی با این مصیبانها صبور صحبت از مرگ محبت مرگ عشق گفتگو از مرگ انسانیت است.

قصه ای كوتاه از زندگی پروفسور حسابی

J4p- مجموعه قصه های كوتاهی درباره بزرگان استان مركزی با عنوان «درد مشترك» به زودی منتشر خواهد شد.

این مجموعه شامل 8 داستان كوتاه به قلم «یوسف نیکفام» نویسنده اراکی است كه به زودی به همت انتشارات «نقش بیان» در تهران چاپ می شود. در این كتاب خوانندگان با قصه هایی از زندگی امیركبیر، ملااحمد نراقی، پروفسور حسابی، باقرخان فاریابی، ابراهیم دهگان، آقانورالدین عراقی، حسن فرید هزاوه و شكرالله روشن مواجه و با این شخصیت های معروف بیشتر آشنا می شوند. درد مشترک پس از سالها و پشت سر گذاشتن كش و قوس های فراوان، احتمالا در آذرماه منتشر خواهد شد.

داستان «خلوت» یکی از قصه های همین مجموعه است که به زندگی پرفسور «محمود حسابی» اختصاص دارد و توسط نویسنده کتاب در اختیار j4p قرارگرفته است.

 خلوت

ایرج از خواب كه برخاست، پدر رفته بود. همه‌ی اتاق‌ها را گشت. به همه جا سر كشید. كجا رفته؟ به دنبال چه كاری رفته؟ پیرمرد شب را به آرامی خوابیده بود. پیش از خواب با آن چشم‌های بسیار ضعیف، سوره‌ای از كتاب شریف را خوانده بود و خود را سپرده بود به دست رؤیاهای شیرین. رؤیاها با او چه كرده‌اند؟ چه گذشته بر پیرمرد؟

ایرج با خود اندیشید چه باید كند؟ كجا برود تا مگر اثری از پدر بیابد؟ سراغش را از كه بگیرد؟ چه كند تا شاید اثری از آن پیرمرد حقیقت جو بیابد؟ چه كند با روح بی قرار پدر؟ روح سرگردانی كه تشنه دانستن است و خدمت به مردم كشورش. نكند زبانم لال… خدا نكند! در این سرمای سخت استخوان سوز چه چیزی او را وادار به رفتن كرده است؟ به كه بگوید؟

- پدر! این چه كاری است كه با من می ‌كنی؟

به اتاق خواهر نزدیك شد و به آرامی در زد.

- انوشه! انوشه جان! خواهرم بیداری؟

در باز شد و سپید پوشی چادر به سر لبخندزنان، صبح بخیر گفت.

- انوشه! پدر نیست. همه جا را گشته‌ام، همه‌ی اتاق‌ها را.

بغض سنگینی گلوی ایرج را گرفته بود.

- مادر هم می ‌داند؟

- چیزی به مادر نگفتم. نكند نگران شود.

- ایرج! شاید به مادر گفته باشد. نگران نباش.

- ایرج! ... انوشه! ...

این صدا، صدای مادر بود. ایرج و انوشه هر دو به طرف صدا رفتند.

- بچّه‌ها! صبحانه آماده است.

هر دو سلام كردند و نشستند پشت میز آشپزخانه.

- مادر! پدر را صدا نكردید؟

- دخترم! پدرت نماز را كه خواند، حركت كرد.

ایرج سكوتش را شكست.

- مادر! كجا رفت؟ به شما چیزی نگفت؟

- گفت می رود خلوت كند. ایرج چرا چیزی نمی خوری؟

- مادر! نگرانم.

- نگران چی؟ بد به دلت راه نده.

- پدر بی مشورت با من كاری نمی ‌كرد.

- خب. لابد این كارش مثل كارهای قبلش نیست.

- نگفت كجا می ‌رود؟

- نگفت كجا می رود؛ اما برای خلوت «محمود» چه جایی بهتر از زادگاه خانوادگی ‌اش. 

- مادر! من می ‌ترسم…

- بچّه‌ها! ترس به دلتان راه ندهید.

- مادر! اگر صلاح می ‌دانید با انوشه به تفرش برویم.

- خلوت پدر را بهم نزنید.

***

خلوت زادگاه پدر، تفرش. حالی تازه، شعله‌ور در وجودش. ترنّم آوازی پیر و خسته در خلوت كوچه‌های تفرش. جستجوی سیـّد محمود برای یافتن آوازخوان. كجاست هسته‌ی پنهان این ترنّم مرموز؟ تمامی كوچه‌های تنگ و باریك تفرش سرشارند از نغمه‌های سحرانگیز آواز. این جسم پیر و فرتوت همراهی نمی كند با دل سیـّد. قلب را چه كند؟ نفس‌های عمیق و دردی جانكاه زیر قفسه‌ی سینه. خدایا این درد از من چه می ‌خواهد؟ نشانه‌ی چیست؟ خدایا اندكی تسكین! من به اختیار خود به تفرش نیامده‌ام.

خدایا! تو مرا كشاندی. پس خودت مرا همراهی كن. من كه توان چنین مسافرتی را نداشتم.

- صدیقه خانم! می ‌خواهم فردا را خلوت كنم.

- كجا؟

- به تفرش می روم. به بچّه‌ها بسپار مزاحم نشوند.

- توانش را داری؟

- به زودی بر می ‌گردم.

خدایا اندكی تسكین! خدایا اندكی فرصت! می ‌دانم آخرین روزهاست. خدایا تو خودت توانم ده! تنهاتر از طعم ترنّم آوازخوان پیر و خسته. پیری نابینا كه نی می ‌نوازد.

- چه می ‌كنی پیرمرد؟

- نی می نوازم و می ‌خوانم.

- آواز غمینی می ‌خواندی.

- تسكین دهنده‌ی دل بی قرار من است.

- خلوتم را بهم زدی ولی خوش حكایتی خواندی.حكایت نی و فراق و مثنوی.

- صدایت غریبه است. كه هستی؟

- سیّد محمود پسر معزالسلطنه‌ی تفرشی.

- پدر فیزیك ایران. آوازه‌ات همه جا پیچیده.

- بزن نی زن كه خوش می خواندی.

و باز ترنّم آوازی پیر و خسته و قدم‌های لرزان و خسته‌ی سیـّد محمود در كوچه‌های تفرش. هجوم تصاویر گذشته بر ذهن. كوچه‌های بیروت، كودكی و چهره‌ی مادر فداكارش «گوهرشادخانم».

آه! چه رنج‌ها و چه سختی ‌هایی. كودكی و آوار تنهایی و نبود پدر. پدر و اشرافیت پوسیده‌اش. حكم سفیری پدر در شامات و ضمانت قدرت او با تنها گذاردن خانواده در شهری غریب. روزهای سخت بی پناهی و تنهایی.

نمی خواست گذشته‌ی تلخ‌اش را مرور كند؛ امـّا مگر می شود خاطره‌ها را از ذهن زدود. هر بار به گونه‌ای باز می گردند.

زخم‌های روح هیچ گاه التیام نمی بخشند. فخر ایران باشی و همچنان رنجی غریب در گوشه‌ی قلبت مانده باشد. به خدا اگر ذرّه‌ای كینه از پدر در دل مانده باشد.

باید بخشود تا بخشوده شد. هیچ كینه‌ای در این روزهای آخر نباید در دل بماند. «جرس فریاد می ‌دارد كه بربندید محمل ها». خدایا! همین‌جا و در همین لحظه تمامی حقّ وحقوق دنیایی را بخشیدم؛ به امید بخشندگی ‌ات.

این نه منم كه می ‌بخشم. اوست كه می ‌بخشد. اوست كه می ‌خواهد. من كی ‌ام؟ حركت نامنظم ضربان‌های قلبش را حسّ كرد. موعد رفتن است و دل كندن. موعد خداحافظی است. درد شدید قلب او را از پا درخواهد آورد. خود را در خانه‌ی پدر دید.

- ایرج، انوشه! دیگر روزهای آخرست. این قلب كهنه و خسته‌ی من دیگر چموشی می ‌كند. خیالم از هر دو شما راحت است.

خدایا شكرت! راحت و سبك بارم... بچـّه‌ها! با خدا بمانید و خلق خدا... گریه می كنید؟... خوب گوش كنید... خانه پدری در تفرش... در آنجا به خاكم بسپارید...

*امسال ركورد داريم مي زنيم در سقوط هواپيما...

*آقایان اگه یه کم دیگه صبر کنن دیگه هوابیمایی نداریم که بخواد سقوط کنه!!!

((تعدادی عکس از سقوط انتونف سپاه اسلام))

در ادامه مطلب

دستگیر شدن   زهره  تقلبی

در ادامه مطلب

تصاویر زیباترین مجری جهان

تعدادی عکس از میترا طاهری

در ادامه مطلب

زهرا امیر ابراهیمی در سلامت کامل 

واکنش زهرا امیر ابراهیمی       

      در ادامه مطلب