با سلام خدمت شما دوستان و عزیزان.
ساعاتی بیشتر به لحظه ی تحویل سال نو باقی نمونده
من امیر حسین صادقی از طرف خودم  فرارسیدن این نوروز باستانی رو خدمت همه ی شما عزیزان تبریک میگم  امیدوارم سالی سرشار از موفقیت و سلامتی برای شما و خانواده های محترمتون باشه.

امسال که گذشت.سال جدید رو با عشق شروع کنید و دوست بدارید تا دوستتان بدارندوعیدتان مبارک.

یا مقلب القلوب و الابصار

سلام به همه دوستان خوبم. با تبریک سال نو و آرزوی داشتن سالی پر برکت و پر از موفقیت برای شما و سال ظهور مصلح کل و نابودی دشمنان اسلام ...

       بیایم سفره هفت سین قرآنی یادمون نره

       بیایم لحظه ی تحویل سال رو به نام او و برای او شروع کنیم

       بیایم با آرامش و بدون هیچ کدورتی موقع تحویل سال قرآن بخونیم

       بیایم اولین دعامون برای سلامتی و ظهور امام مهدی عجل الله باشه

       بیایم امسال سالی باشه که به قولهایی که به خودمون میدیم وفا کنیم

       بیایم در آستانه سال نو تو این دید و بازدیدهامون بیشتر مراقب حریم ها باشیم

       بیایم  به غیر از خودمون کسانی رو یادمون باشه که امیدشون به دعاهای ماست

       بیایم واقعا بخوایم که ای دگرگون کننده قلب ها حال ما را به بهترین حالات متحوّل بگردان

  این هم هفت سین قرآنی که به فرموده علی علیه السلام با آب زعفران و گلاب بر ظرف چینی نوشته شود و سپس داخل ظرف، آب ریخته شود و در لحظه تحویل سال نوشیده می شود که آن شا الله تا آخر سال از بیماری ها ایمن می شویم...

نوروز در گذر تاریخ

بزرگان ادبیات فارسی خصوصا شاعران و نویسندگان قرنهای سوم و چهارم هجری که منبع تاریخی آنها متون اسطوره ای و تاریخی بود پیدایش جشن نوروز را به پادشاهان نسبت می دهند، چنان که طبری نوروز را سر آغاز دادگری جمشید دانسته و خیام نیز گفته که جمشید به مناسبت بازآمدن خورشید به برج حمل نوروز را جشن گرفت و سبب نام نهادن نوروز بدان جهت بوده است که آفتاب را دو دور بود ، یکی آن که هر 365 شبانه روز به اول دقیقه حمل باز آید و به همان روز که رفته بود ، بدین دقیقه نتواند از آمدن، چه هر سال از مدت همی کم شود. و چون جمشید آن روز را دریافت ، نوروزش نام نهاد و جشن و آیین آورد و دیگر مردمان به او اقتدا کردند. حتی ابوریحان بیرونی که تاریخچه نوروز را  پیش از جمشید می داند گفته است : آن روز ، روز تازه ای بود و جمشید عید گرفت ، اگر چه پیش از آن هم نوروز معظم و بزرگ بود.

در کتاب از اسطوره تا تاریخ آمده است: 3 هزار سال قبل از میلاد در آسیای غربی دو عید وجود داشت عید اول ابتدای پاییز و آفرینش نام داشت و عید دوم ابتدای بهار و باززایی نام گرفت. به همین ترتیب عید پاییز مهرگان و عید بهار نوروز نام گرفت. ایرانیان قدیم نوروز را مجالی برای  از نو ساخته شدن و دیگر گون شدن می دانستند و به همین سان بود که روزهای نخستین نوروز به مزار از دست رفتگان خود می رفتند تا ارواح آنان را نیز در جشن باززایی خود شریک کنند.

از این روست که در آغاز فروردین مطابق سنتی دیرینه چراغ خانه ها باید روشن باشد چون در غیراین صورت فروشی ها یا ارواح گذشته روگردان شده ازبازماندگان خود می گریزند. در گذشته دراین روز بر پشت بامها آتش می افروختند تا راهگشای فروشی ها باشد. حق سنت گردگیری ویژه نوروز که هنوز هم جدی گرفته می شود،به همین دلیل هست.

هر سال 365 روز بودکه پنج روز آخر سال را ایرانیان پنجه دزدیده یا خمسه مسترقه می دانستند و دراین پنج روز خود را برای استقبال از جشن آفرینش وباززایی دیگری آماده می کردند که خانه تکانی،پوشیدن لباس نو و مهیای سفره هفت سین ازآن جمله است.

نوروز ایرانی براستی جشن آفرینش،برکت بخشی و رویش کشاورزی است. شب عید دوباره خدا در نظر آنان زنده می شد و ارواح بازمی گشتند. پس 12روز برابر با 12ماه سال که هر روز معرف یکماه سال بود جشن می گرفتند وخمسه مسترقه برابر با روز سیزدهم است ونحسی سیزده بخاطر معرف بودن آن به آشوب ازلی پیش از آفرینش است و هر نوع آشوب پیش از نظم گرفتن نحس محسوب می شده و بی نظام به شمار می آمده است. دنیا پس از برقرای نظم، مقدس می شود ، پنج روز خمسه مقدس نیست، پس سیزده نوروز هم مقدس نیست.

مراسم سیزده بدر که مردم بیرون از خانه ها به پناه طبیعت و باغها می روند ، یکی از یادگارهای ایران باستان است که تا امروز به قوت خود باقی مانده است.

سفره هفت سین باوری کهن است که همه اعضای خانواده در موقع سال تحویل ( لحظه ورود خورشید به برج حمل ) در خانه و در کاشانه خود در کنار سفره هفت سین گرد می آیند. در سفره هفت سین ، از جمله هفت روییدنی خوراکی است که با حرف سین آغاز می شود و نماد و شگونی بر فراوانی روییدنی ها و فراورده های کشاورزی چون سیب ، سبزه ، سنجد ، سماق ، سیر ، سرکه ، سمنو و مانند اینها می گذارند.

افزون بر آن آیینه ، شمع ، ظرفی شیر ، ظرفی که آب و نارنج  در آن است ، تخم مرغ رنگ کرده ، تخم مرغی روی آیینه ، ماهی قرمز ، نان ، گلاب ، سنبل ، سکه ، کتاب دینی نیز زینت بخش سفره هفت سین است.

پوشیدن لباس نو ، کاشتن ، هدیه نوروزی ، برقراری نوروز اول برای کسانی که عضوی از خانواده آنها در گذشته است ، فرستادن نامه یا کارت شاد باش ، باورهای عامیانه و دید بازدید ، حاجی فیروز ، نوروزی خوانی و میر نوروزی را از جمله آیین های برگزاری عید نوروز بوده است.         

نوروز باستانی خجسته باد.

سلام  به گرمی نور خورشید که زبانه هایش را در بستر زمین هر چه بیشتر می گستراند. به سبزی سبزه های سفره های هفت سین که در جای جای سرزمین خورشید گسترده است. به سرخی ماهی کوچک تنگ بلورین که عاجزانه دریا را میخواند. به آن قرآن که اولین مهمان سفره هفت سین است و به آئینه ای که روشنایی را به  خانه هایمان را مهمان می کند.

نوروز آمد. بهار آمد. سرمستی پرندگان را تضمین است. آنچنان گستره ای از مستی حاکم است که راهی برای آنچه که اهریمن میخواهد نیست.

بگذار سخن از هر چه نیکوست گوئیم. بهار زندگانیتان پایدار و مملو از شادی و سبزی باشد.