تبليغاتX
اکسیر عشق

اکسیر عشق

Emaile=kinglove_kinglove21@yahoo.com
زمان! به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست ..... هيچ وقت دل به کسي نبند چون اين دنيا اين قدر کوچيکه که توش دو تا دل کنار هم جا نميشه ... اگر هم دل بستي هيچ وقت ازش جدا نشو چون اين دنيا اين قدر بزرگه که ديگه پيداش نمي کني .... هر وقت احساس کردي در اوج قدرتي به حباب فکر کن.... بهتره اهالي رويامونو بدون توقعي ، جواب كنيم نبايد حتي رو بهترين كسا توي بدترين جاها ، حساب كنيم

 

   
 میگی گل رو دوست داری ولی میچینیش... میگی بارون رو دوست داری ولی با چتر میری زیرش... میگی پرنده رو دوست داری ولی تو قفس میکنیش... چه جوری میتونم نترسم وقتی میگی دوستم داری؟؟؟

   
عشق، يك تصادف است، خودت را خوب مجروح كن … و اين يعني مثل من زخمي، مثل تو دوست داشتني، و اين يعني صبح ها نفس عميقت را كشيدن، و يعني نيمه شب ها به خوابت رفتن، و اين يعني به مبدات رسيدن
   
زندگي زيباست حتي اگر كور باشي.خوش آهنگ است حتي اگر كر باشي مسحور كننده است حتي اگر فلج باشي  اما بي ارزش است اگر ثانيه اي عاشق نباشي
   
چقدر سخته وقتي تو زندان عاشقي گرفتار شدي و ازت پرسيدن جرمت چيه؟؟؟ بگي : عشق ... چقدر سخته وقتي كه كادو تولدت كه هميشه كلي واست عزيزه بي وفايي باشه ... چقدر سخته وقتي كسي كه دلت رو اسير كرده جواب نگاه عاشقانه تو رو نده ... چقدر سخته وقتي عاشق كسي باشي كه از عشق چيزي نمي دونه ... ولي سخت تر از همه اينه كه تو جاده هاي عاشقي به تابلوي عبور ممنوع ... بخوري به همون تابلويي كه هزاران قلب عاشق رو پشت خودش نگه داشته ... عشق ممنوع
   
امروز صبح كه خدا پنجره ي بهشتو باز كرد منو ديد ازم پرسيد امروز چه آرزويي داري؟؟ گفتم خدايا هميشه مواظب اوني كه الان داره اين نوشته رو ميخونه باش چون برام خيلي عزيزه
   

دستگیر شدن زهره تقلبی.............


 

دستگیر شدن   زهره  تقلبی

در ادامه مطلب

   
 

کجایی؟

                   هيچ كس ويرانيم را حس نكرد

                                   وسعت تنهائيم را حس نكرد

                                              در ميان خنده هاي تلخ من

                                                         گريه پنهانيم را حس نكرد

                       در هجوم لحظه هاي بي كسي

                                  درد بي كس ماندنم را حس نكرد

                                           آن كه با آغاز من مانوس بود

                                                    لحظه پايانيم را حس نكرد

 

 

   
        

                   بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود    

                              داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

                                      دلم اگر به دست تو به نیزه ای نشان شود

                                            برای زخم نیزه ات سینه سپر نمی شود

               صبوری و تحمل ات همیشه پشت شیشه ها

                          پنجره جز به بغض تو ابری و تر نمی شود 

                                    بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود        

                                               داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

            به فکر سر سپردن ام به اعتماد شانه ات

                      گریه یی بخشایش من که بی ثمر نمی شود

                              همیشگی ترین من لاله ی نازنین من

                                    بیا که جز به رنگ تو دگر سحر نمی شود

        بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود                     

               داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی شود

 

      

يارا به دلم نشانه از توست 

وين زمزمه ي شبانه از توست

 آواي تو خفته در دل چنگ 

شور غزل و ترانه از توست

هر شب منم و ستاره ي اشك 

وين گوهر دانه دانه از توست

با آنكه جواني ام بسر شد 

در باغ دلم جوانه از توست 

هرگز ز در تو رخ نتابم

سر از من و آستانه از توست 

در پاي تو جان سپردن از من 

در من غم جاودانه از توست

جان را بطلب بها نخواهم 

گر نار كني بهانه از توست

خاليست دل اي كبوتر منر 

پرواز آشيانه از توست 

بازآ كه فرشته ي زماني 

اي ماه زمين زمانه از توست 

دور از تو دلم چو شب سياه است 

اي ماه بيا كه خانه از توست 

از عشق تو نغمه خوان شهرم 

غمناله  عاشقانه از توست 

شادم كه ز بوسه هاي گرمت 

بر روي لبم نشانه از توست 

در شعر يگانه ي زمانم 

وين منزلت يگانه از توست 

   

دوستت دارم بيشتر از معنای واقعی كلمه دوست داشتن

دوستت دارم چون تو ارزش دوست داشتن را داری

دوستت دارم چون تو نيز مرا دوست می داری

دوستت دارم همچو طلوع خورشيد در سحر گاه عشق

دوستت دارم همچو تكه ابرهای سفيدی كه در اوج آسمان آبی در حال عبورند

دوستت دارم از تمام وجودم ، با احساس پر از محبت و عشق

دوستت دارم بيشتر از آنچه تصور می كنی

دوستت دارم ، همچو رهايی پرنده از قفس و پرواز پر غرور او در اوج آسمان ها ،

همچو امواج دريا كه آرام به كنار ساحل می آيند و آرام نيز به دريا

می روند، همچو غنچه ای كه آرام آرام باز می شود و گل می شود ،



همچو اواخر زمستان كه شكوفه های بهاری باز می شوند

دوستت دارم همچو چشمه ای در دل كوه كه آرام جاری می شود بر روی زمين و

تبديل به آبشاری می شود كه از دل كوه سرازير می شود

دوستت دارم همچو مهتابی كه شبهای تيره و تار را با حضورش پر از روشنايی ميكند

دوستت دارم همچو باران بارانی كه تن تشنه دنيا را جان ميدهد و می شويد

دوستت دارم چون چشمانت اين حقيقت قلبم را باور دارد

دوستت دارم ، چون تو آخرين اميد زندگی منی ، و لياقت اين دوست داشتن را داری

دوستت دارم تا حدی كه قلبم و احساسم ظرفيت اين ابراز

دوست داشتن را نسبت به تو داشته باشند

دوستت دارم ، چون با باوری عميق در قلب من نشستی



و مرا هدف و اميد زندگی خود قرار دادی

دوستت دارم چون از زندگی ودنيا گذشته ای تا با من بمانی

دوستت دارم چون نگذاشتی حتی يك قطره اشك از چشمانم سرازير شود

دوستت دارم چون كه ياری ام ميكنی تا از اين سيلاب زندگی به راحتی عبور كنم و

خودم را در دشت آرزوهايم همراه با تو ببينم

دوستت دارم فراتر از باور يك رويا و فراتر از باور يك حقيقت

دوستت دارم ، چون با اطمينان و اعتماد كليد قلب سرخ و پر از عشقت را به من دادی

دوستت دارم چون كه با احساس پر از صداقت قلم سردم را بر روی كاغذ زندگی

ميكشم و اين شعر و ترانه ها را برايت می سرايم

مجنونم از مجنون عاقل تر ، و ديوانه ام از فرهاد عاشق تر

نگاه به قلب كوچك و پر از درد من نكن كه همين قلب

يك دنيا عشق و محبت در آن نهفته است

نگاه به چشمهای آرام و خسته من نكن ، اين چشم يك دنيا اشك در آن است

نگاه به چهره پريشان من نكن ، اين چهره عاشق چهره تو می باشد

دوستت دارم چون كه تو اولين و آخرين معشوق من می باشی دوستت دارم

 چون زمانی كه دفتر عشق را می گشايی و ميخوانی با خواندن

 نوشته هايم اشك از چشمانت سرازير می شود

 

   

۱۰ عدد فیلتر شکن  در ادامه مطلب


 
   

     ((۲۰  عدد  فیلتر شکن  برای علاقه مندان))

در ادامه مطلب

   

 

آسمان همچون صفحه ی دل من

روشن از جلوه ی مهتاب است

امشب از خواب خویش گریزانم

که خیال تو خوشتر از خواب است

خیره بر سایه های وحشی بید

می خزم در سکوت بستر خویش

باز دنبال نغمه ای دلخواه

می نهم سر به روی دفتر خویش

تن صدها ترانه می رقصد

در بلور ظریف آوایم

لذتی ناشناس و رویا رنگ

می دود همچو خون به رگهایم

اه .... گویی ز دخمه ی دل من

روح شبگرد مه گذر کرده

با نسیمی در این ره متروک

دامن از عطر یاس تر کرده

بر لبم شعله های بوسه ی تو

می شکوفد چو لاله گرم نیاز

در خیالم ستاره ای پر نور

می درخشد میان هاله ی راز

ناشناسی درون سینه ی من

پنجه بر چنگ و رود می ساید

همره نغمه های موزونش

گویا بوی عود می آید

اه.... باور نمی کنم که مرا

با تو پیوستنی چنین باشد

نگه آن دو چشم شور افکن

سوی من گرم و دل نشین باشد

بیگمان زان جهان رویایی

زهره بر من فکنده دیده ی عشق

مجیدم ستاره ی مهربانم عشق را دو چشم زیبایت به من آموخت

نویسنده ( بهار)

   

تصاویر زیباترین مجری جهان


تصاویر زیباترین مجری جهان

    

تعدادی عکس از میترا طاهری

در ادامه مطلب

 

   

آخرین اخبار از زهرا امیر ابراهیمی


  آخرین اخبار از زهرا امیر ابراهیمی                

                            

متهم دستگیر شد/زهرا  امیرابراهیمی: با یک تئاتر برمی گردم

زهرا امیر ابراهیمی در سلامت کامل 

واکنش زهرا امیر ابراهیمی       

      در ادامه مطلب     



   
 

 

باران

 

        اضلاع فراغت را می شست .

 

من با شن های

 

                    مرطوب عزیمت بازی می کردم

 

و خواب سفرهای منقش می دیدم .

 

من قاتی آزادی شن ها بودم .

 

من  

 

          دلتنگ

 

                       بودم .

 

در باغ

 

             یک سفره ی مانوس

 

                                          پهن

 

                                                    بود .

 

چیزی وسط سفره ،شبیه

 

                                   ادراک منور :

 

یک خوشه انگور

 

                           روی همه ی شایبه را پوشید .

 

تعمیر سکوت

 

                    گیجم کرد .

 

دیدم که درخت ، هست .

 

وقتی که درخت هست

 

                              پیداست که باید بود .

 

باید بود

 

             و رد روایت را

 

                                  تا متن سپید

 

                                                  دنبال

 

                                                          کرد .

 

اما

 

        ای یاس ملون !

 

 

                                        

   
 

عاشق شده ام گناهم این است

 

                                   درد دل بی پناهم این است

 

صف بسته همیشه گرد من غم

 

                                  من شاه غمم سپاهم این است

 

جز درد نروید از گل من

 

                                 من باغ غمم ، گیاهم این است

 

سنگ از نفسم چو یخ شود آب

 

                                     در سینه تفته آهم این است

 

شد موی سرم به رنگ کافور

 

                                    پایان شب سیاهم این است

   

می توان هر لحظه هر جا عاشق ودلداده بودن

پر خروش چون آبشاران بودن اما ساده بودن

         

                

تو که خورشید منی فروغ امید منی

مایه زندگی و نشاط جاوید منی

سایه سیاه غم شده بلای جانم

دور از آن رخ تابان تا به کی بمانم

از بند تیره بختی باز آی و وارهانم

   

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم .......


تقدیم به تک گل گلستانه قلبم

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم سکوت را فراموش مي کردي
تمامي ذرات وجودت عشق را فرياد مي کرد
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي
و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي
اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي
تا من بر سکوت نگاه تو
رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم

   

بغض گریه......


                              نمی تونم گریه کنم   
                        =
=                     شکنجه ميشم از خودم                         ==                            نمی تونم شکوه کنم 
                        ==                                 انگاری کوه غصه ها 
                        ==                                      رو سينهءمن اومده 
                        ==                                           آخ ! داره باورم ميشه 
                        ==                                  خنده به ما نيومده 
                        ==                       دلم گرفته آسمون 
                        ==                     از خودتم خسته ترم 
                        ==          تو روزگار بی کسی
                          يه عمره که در به درم    
                          حتی صدای نفسم
                 ميگه که توی قفسم 
     

              من واس آتيش زدن
                         يه کوله بار شب بسم
                                      دلم گرفته آسمون
                                         يه کم منو حوصله کن 
                                     ==
          نگو که از اين روزگا ر 
                                      ==                  يه خورده کمتر گله کن 
                                      ==                        منو به بازی می گيرن 
                                      ==                               عقربه های ساعتم 
                                      ==                  برگهء تقويم می کنه 
                                      ==        لحظه به لحظه لعنتم 
                                      ==     آهای زمين !
                                          يه لحظه تو نفس نزن
                                 نچرخ تا آروم بگيره
                          يه آدم شکسته تن

 

   

دلم گرفته ....


دلم گرفته  می خوام  بیام  تو حرمت  روبروی گنبد طلایی  شما بشینم میدونم که شما حرفامو گوش میدی  پس به درد  دل من گوش بده     

   

غروب واپسین


هیچ چیز در این زمانه نمی پاید ، نه هراسی نه تغافلی نه عشقی ،

 و چه رنجشی دارد این ناپاییدن ، میان نوشته ها گم شدم کسی نو شته ها را زیر و رو نمی کند ؟

 من از آنها و کاغذهای هم کوچک ترم . پیدایم نمی کنی ؟


از سطر سوم آغاز کن از همان سطر سراغ مرا بگیر . کلمات جوابتان را خواهند داد .

 میشنوید ؟

 اینک من در پشت برگه ام در سطر های آخر هستم ، و کاغذ ها تا انتهای هر گوشه خانه ام

امتداد دارند ، و خانه ام دیگر این جا نیست .

دشت است و صحرا و خورشید درخشان سینه ام را فراخ می کند و آب جویبار ، احساسم را

مطبوع.


تلخ اندیشیدم که این چه سبکباری بیهوده ای بود که بر من گذشت ؟ صبر را هدیه می دهم با طاقت

 بیاوری که پاسخ انتظارم را بدهی .

غروب واپسین.

   

خیلی دوستت دارم


 خیلی دوستت دارم 

 

 

 

 

    

خیلی سخته تو زمستون غم بشینه روی برفا

                              میسوزونه گاهی قلبو

                                       زهر تلخ بعضی حرفا

 

                       خیلی سخته اگه عمر جادوی عشقت تموم شه

                        نکنه چیری که ریختی پای عشق اون حروم شه

 

                 خیلی سخته توی پائیز با غریبه آشنا شی

                                                       اما وقتی که بهار شد

                                                        یه جوری ازش جدا شی

خیلی سخته بری یک شب واسه چیدن ستاره

                                 ولی تا رسیدی اونجا

                                                       ببینی روز شد دوباره  

 

 

یه رنگ سرخ و زیبا

   مثل برگای شقایق

 

      تو کتاب عشق نوشته ... غم و غصه واسه عاشق

 

نوشته عاشق همیشه

  توی بحر غم اسیره

   دل عاشقم نمیشه آواز شادی بخونه

  

            آخه اونکه جون و قلبش توی زندونی اسیره

            توی این زندون نباشه طفلکی دلش میگیره

 

                           اون دل عاشق همیشه واسه یارش بیقراره

                            واسه برگشتن یارش همیشه چشم انتظاره 

 

میشه خوند از تو نگاهش همه دردارو با هم

   چشماشم همیشه داره راز غصه ها رو با غم

             

  تو کتاب عشق نوشته

       عاشقا ساده و پاکن

             توی راه عشق همیشه

                    صاف و ساده مثل خاکن

 

                                                عاشقا همیشه پاکن

                                        تا همیشه سینه چاکن     

                                             تا همیشه سینه چاکن

                            

 

 
   

نامه ای برای خدا


سلام خداجون

 

امشبم مثل تمام روزهای دیگه زندگیم دلم گرفته خداجون همه بهم میگن خوبی حالا میخوام بدونم تو که

 

 منو خوب آفریدی تو که منو مهربون آفریدی پس چرا همیشه آدمهای بد رو سر راهم قرار میدی خداجون

 

تو که همیشه با منی پس چرا میزاری هر کی از هرجا میرسه اذیتم کنه خدا یا من جز تو هیچ کس و

 

ندارم پس تو کمکم کن تو که همه کس منی کمکم کن خدایا بهت احتیاج دارم تو به دادم برس تنهام دیگه

 

 دارم خسته میشم خدایا کاری کن که هر چه زودتر بیام پیش تو فقط تنها چیزی که خوشحالم میکنه

 

 بودن با تو پس کاری کن که بیام پیش تو می دونم خواسته بزرگی هست ولی تو بزرگتر از هر چیزی

 

هستی پس می تونی اینو بهم بدی پس مرگ رو برام نزدیک و شیرین کن دوست دارم بهت برسم به

 

امید روزی که در کنار تو باشم خدای خوبم دوست دارم از طرف بنده گناه کارت تنها

   

خداوند عشق را آفرید.........


و خداوند عشق را آفرید

آری خدا عشق را آفرید ولی به چه قیمت ؟؟من میگم به چه قیمت به این قیمت که وقتی

عاشق شدی و راز عشق خود را بر ملا کردی و او نیز فهمید که تو دوستش داری تو را رها

میکند و می رود و اصلا به این فکر نمی کنم تو را چطور توانسته با غم عشق خود تنها بگذارد

تو به تو هستم که منو تنها گذاشتی چطور دلت اومد مگه دوست نداشتی که پیشت اعتراف کنم

که دوست دارم پس چرا حالا که اعتراف کردم مرا رها کردی و در این حال بد تنها گذاشتی

   

تو برام مثل یه معجزه میمونی


تو خود معجزه هستي
                                          مثل قصه ها مي موني
طلا گم ميشه نميگم
                                           که مثل طلا ميموني
تو مثل خدا به همرات
                                            تو مثل دعاي خيري
تو مثل بمون عزيزم
                                            تو مثل بيا ميموني
تو خود معجزه هستي
                                            توي هوشياري و مستي
تو خود معجزه هستي
                                           بد جوري به دل نشستي
دوست داري بارون بگيره
                                           که بشيني زير بارون
عاشق رنگين کموني
                                           مثل شاعرا ميموني
بي تو يک لحظه نميشه
                                            زنده بودو زندگي کرد
نميگم تو مثل آبي
                                           تو مثل هوا ميموني
کوها پيش تو يه سنگن
                                            الماسا بدون رنگن
توي آسمون نگيني
                                           اشتباهي رو زميني
همه خاطرت رو ميخوان
                                           تو نباشي همه تنهان
واسه ي همه عزيزي
                                          دنيا رو به هم ميريزي

 

 

   

رندي را گفتند . درد بي درمان چيست

گفت . غم عشق

پرسيدند . غم عشق چگونه طاقت فرسا شود

گفت . در فراق يار

گفتند . فراق يار چگونه جلوه گري کند

گفت . با آه جگر سوز

پرسيدند . جانکاه تر از غم عشق و فراق يار وسوز جگر

گفت . آن است که عاشق از ابراز عشق به معشوقش درماند

گفتند . چه سازد عاشقي که به اين درد مبتلا ست

گفت . تنها بماند و بسوزد و بسازد

پرسيدند .حاصل سوختن و ساختن

گفت . مرگ جان و حيات جسم . . . بميرد قبل از آنکه بميرد

گفتند . چگونه

گفت . درموت جسم فاني شود و روح باقيست..

اما عاشق سينه سوخته ناتوان را روح بميرد و جسم در حيات

پرسيدند . اگر في الحال خرقه تهي کند

گفت . جاودانه در بهشت خواهد ماند

گفتند . نقري که برازنده سنگ مزارش باشد

گفت .

بر سر تربت ما چون گذري همت خواه

که زيارتگه رندان جهان خواهد شد
   

برای مشاهده چند عکس جالب بروی ادامه مطلب کلیک کنید

   


دلم تو را خوب مي شناسد


چشمهايم از تو تصوير آرزويي ساخته است


از همان قابي که تو آن را شکسته اي


و در باختني که به سوگ نشسته!!!


و اما خاطره ات در وجودم تکرار مي شود


هنوز هم ماندگار تريني


هنوز هم بهتريني


و مي داني.......


که مي مانم و مي ماني


حتي اگر مرا قابل نداني


در ياد مني


در ياد توام


اي قشنگترين بهانه ام.

   


ببخشا گر که گفتم بي وفايي


گله کردم چرا پيشم نيايي


و يا تکرار کردم که کجايي


*


حقيقت را خدا مي داند و بس


تو هم مانند من تنها و بي کس


*


دلي روشن تر از آيينه داري


تو هم عاشق


ولي مانند من در يک حصاري


.....

   

عشق عشق عشق عشق



عجب سوزنده ما را آتش عشق
آتش عشق
آتش عشق
تمام شعله هاي سرکش عشق
سرکش عشق
سرکش عشق
عشق عشق عشق عشق
بغير از عشق ما را پيشه اي نيست
پيشه اي نيست
پيشه اي نيست
زبان و روح را انديشه اي نيست
انديشه اي نيست
انديشه اي نيست
اگه عشق نباشم نيستم من نيستم من
نميدانم هستم ،کيستم من کيستم من

و بر ساز و برگ زندگانيي
تمام شعر و آهنگ جواني

نوشتم بر تن سرخ شقايق
من و عشق و من و عشق و من و عشق
عشق باني مناجات من است
عشق همه ذرات من است
عشق عشق عشق عشق
عشق عشق عشق عشق
بدون عشق ميل خوندنم نيست
بدون عشق شور موندنم نيست
اگر در بارگاه دل نشينم
درون هر جونه عشق بينم
عشق عشق عشق عشق
عشق عشق عشق عشق

   

من نباشم كي تو رؤيا موهاتو ناز مي كنه؟                 

          

     كي با بالاي شكسته با تو پرواز مي كنه ؟

 

                               راست بگو من كه نباشم اخماي پيشو نيتو ؟                         

                                                           

              كي مياد با حو صله دونه دونه باز مي كنه؟

 

                    من نباشم كي مي شينه تا سحر بالاي سرت؟          

                                                                      

                            كي مياد برداره اشك و از چشماي ترت؟

 

                                     من نباشم كي مياد ناز نگاهتو بخره ؟                      

                                  

                                             كي مياد دنبال تو تورو تا خورشيد مي بره؟

                                   

                                                          من نباشم كي بهت مي گه بازم عاشقتم ؟                     

                          

                                          اگه حتي دلمو بشكنه و برنجونه!!

          

   
ایزدا  ساختنم  بهر  چه  بود                             درین غمکده انداختنم بهر چه بود

گر که  گویی  کنیمت  بندگی                             وز به خاک افتادنم تورا چه سود  ؟

    

                                    

ایزدا  چگونه  خشم  برم   فرو                              خشم تو اید زبهرم پشت و رو

بنده را گویی مکن خشم و ولی                           خشم تو کند جهان را زیر و رو

                                  

اسمان بهر من است تیره و تار                            ابریست و  گویدش بهرم  ببار

فرصتی  دارم که  همراه  سپهر                           دیده شویم  در غم هجران  یار

                                  

ارزویم    به  برت  رسیدن     است                           خنده های دلبرت شنیدن است

ان زمان که خانه ام خالی زتوست                          روی پر مهر و صفایت دیدن ا

   

خیلی دور ـ خیلی نزدیک


  

خیلی دور ـ خیلی نزدیک

            می دانم خواهم رفت

                           می دانم می میرم

                              حجم سردم در فضا می پوسد

                                           لاشه ام می گندد و دلم میگیرد.

                                                                   ***

خیلی دور ـ خیلی نزدیک

         می دانم که دگر مردن من حتمی ـ

                                         ماندنم بی قید است

                                                     جامه ای بر تن کن

                                                           لحظه ناب وداع نزدیک است

                                                                  ***

خیلی دور ـ خیلی نزدیک

            می دانم از دفتر زندگی ات خواهم رفت

                           یاد من خواهد ماند ٬ تن من خواهد رفت

                                                 شایدم یاد من ماندنش حتمی نیست

                                                                                 حرفی نیست ـ می دانم

                                                                 ***

خیلی دور ـ خیلی نزدیک

                 بین اینها شاید خواهم ماند

                      شاید در حسرت تو خواهم سوخت

                                                             خواهم ساخت

                                                                        شایدم خواهم مرد .

                                                                  ***

خیلی دور ـ خیلی نزدیک !!!

 

   
یک گل بهار نیست

صد گل بهار نیست

حتی هزار باغ پر از گل بهار نیست

وقتی:

پرنده ها همه خونین بال

وقتی ترانه ها همه اشک آلود

وقتی ستاره ها همه خاموشند!

وقتی که دست ها با قلب خون چکان

در چار سوی گیتی

هر جا به استغاثه بلند است

آیا کسی طلوع شقایق را

در دشت شب گرفته تواند دید؟

((فریدون مشیری))

 

 

   

دادگاه عشق ...


دردادگاه عشق ....

 قسمم قلبم بود وكيلم دلم و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان.

قاضي نامم را بلند خواند وگناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد. پس به تنهاي و مرگ محكوم شدم.

 كنارچوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم ومن گفتم كه به تو بگويند

 

 دوستت دارم

   

 

تنها شکستنی ,

 که صدايش را می توان ,

 از ريختن اشک شنيد : 

 دل شکستن است ! ...

   
**اگه ۳۰ ثانیه وقت داشته باشید با معشوقتون حرف بزنید و بعد از آن دیگه نبینیدش چی میگید؟              جواب خود را به صورت نظربگذارید

   

خودم کتيبه ای از آهم ، ديگر ز تو ملال نمی خواهم . حرفی بزن ، سکوت تو پيرم کرد . من واژه های لال نمی خواهم . هنوز وقت هست ، اگر روزی دلت گرفت و گمان کردی وقتش رسيده است که برگردی کنج همان ميز شيشه ای منتظرت هستم . من دلخوشم به اينکه کنار تو يک عمر آشنای قفس باشم . پرواز را از ياد نخواهم برد .اگر توانستم به خود بقبولانم که رفته ای و ديگر باز نخواهی گشت ، دل می سپارم به هر چه باداباد و از مرگ هم مجال نمی خواهم ...

دلم تنگ است برای شمردن چشمک ستاره ها ، برای نجواهايمان کنج آن ميز شيشه ای ، برای طعم نگاهت ...
برای آن روزها که دست در دست هم گم می شديم در خواب شهر ؛ کوچه ها را رد می کرديم و می رسيديم به خيابان بزرگ . برای آن وقت ها که برای تنهايی شب غصه می خورديم و من با عطر نابت تا آخر دنيا
. . . . . .
گاه بودنت از روزهای آفتابی می سرودم ، با دست عاشقت سقفی می ساختم پر از ستاره و ترانه می خواندم تا آخرين نفس . سايه ات بودم و تو نفس من
...
ترسم از آن بود که مبادا ، روزی ، حرفی از حوالی رفتن بزنی و دل بدهی به حرف اين و آن و باد و قيل و قال و مرا به يک باره در ميان دلتنگی هايم تنها و سرگردان رها کنی
.
نبودنت را از روزمرگی های مدام خود ، از غربت آن کوچه آشنا ، از نيامدن باران و از صدای تيک تاک ساعت ديواری دريافته ام ، آن هنگامی که دانستم ، ... بايد ، بايد ، بايد ،... ديوانه وار دوستت بدارم
   

تو را من چشم در راهم...


نمانده در تنم ديگر خروش گاه و بيگاهم
نمی دانم چرا هستم، نمی دانم چه می خواهم

نه رنگم روی بی رنگی، نه رويم روی بی تابی
فقط يک درد سوزانم، فقط خاکستر و آهم

تمام پيکرم امشب به روی باد ميرقصد
دو کفش آهنين دارم به جسم چون پر کاهم

دوباره می روم اما کجا خود هم نمی دانم
کسی ديگر نمی گويد «تو را من چشم در راهم»

برای من اگر روزی نوشتی قصه ای غمگين
سه نقطه آخرم بگذار، يعنی مرگ او را هم...

معشوق من

   

اعتراف عاشقانه 2


1- دیده که باز می کـنی، هر دو سوی این کـره ی خاکی رو به خورشید چشمانت از خواب تباهی بیـدار می شوند... با برخاستنت، با نگاهت، با طلوع آفتاب چشمانت، دو جهان تلاش را، تکاپو را، زندگی را از سر می گیرند از شوق پاشیده شدن نگاه روشنت به هفت آسمان خدا... ملائکه به سجده می آیند چشم گشودنت را از عرش خدا تا فرش زمینش... ستاره ها پنهان می شوند از برق نگات که آب نشوند. فرو می روند در عمق سیاهی که به نیم نگاهی نسوزند؛ نیست نشوند... و روز آغاز می شود...

2- دست هایت واسطه ی مهربانی خداست... لبریز نور... مقدس تر از ضریح... آسمانی تر از باران... ملکوتی تر از لحظه های اوج و پرواز... دست هایت، به هرکجا که نازل شوند، یک عمر غرق مستی خواهد بود... حالا موهای لطیف کودکی باشد، یا همان مدادی که بی هوا برمی داری تا چیزی را یادداشت کنی... دست هایت، حقیقی ترین آیت خدایند... معجزه ای از فراسوی آسمان... به وسعت بی انتهایی خدایی اش... برای تمام این روزها که اعجاز دارد افسانه ای می شود از دوردست های تاریخ... دست هایت، پاک ترین سجده گاه پرستش اند... من، مجنون بوسیدنشانم و آرزومند زیارتشان... دست هایت، لازمه ی زندگی اند...

3- بهار آغاز می شود از لبخندت. عشق قد می کشد میان تبسم های گاه به گاهت. و من می سوزم... و من خاکستر می شوم... و من شعله می کشم از به بار نشستن لبخند پاکت... تو آنجا لبخند می زنی؛ و من اینجا جان می سپارم. اما نه به تمامی... چشم هایم تا ابد زنده به لبخندت می مانند و آب حیات چشمه ی چشمان آسمـانی ات... لـب که به خنده بـاز می کنی دلـم از دست می رود... دنبالش نمـی روم... جـانی نمی ماند برایم... مهم هم نیست... پی دوست داشتنت به هر نا کجا آباد که می خواهد سرک بکشد... برای زیارت لبخند نازنینت به همراهی چشمانم باز می آید...

4- فدایی ات شدن سخت نیست. برای وجود نازنینت جان سپردن اصلا" دشوار نیست. تو امر کن، من اطاعت می کنم. تو روی بگردان، لحظه ای نگاهم کن، جان خود به خود به دنبالت روان خواهد شد... این دل بی قرار ما پی آسمان زلال نگاهت هر کجا که چشم بگردانی حاضر است... نفسم به شور تو سرِ آمدن دارد... تا ابتدای سینه می آید و می ماند همانجا... به شماره می افتد از تکرار نام مقدست... پی هوای تو می رود و برنمی گردد... از شوق چشمان تو، آسمان به تپش می افتد؛ نفس های بی قرار من که چیزی نیست... که ازرشی ندارند، که بیایند؛ یا بروند...

5- دوست داشتنت، دلنشین ترین عبادت شب و روزم شده است... یادت، ملکوتی ترین ذکر...چشم هایت، خدایی ترین قبله گاه... نگاه روشنت، پاک ترین تطهیر... لبخندت، آسمانی ترین تسبیح... دست هایت، زیباترین سجده گاه... نگاهت که می کنم خدا لبخند می زند... فکر که می کنم به تو، آسمان پر از شور می شود... و ملائکه از عرش خدا صف می کشند برای زیارت روی ماهت...

6- با خیال نازنینت از اینجا، از این اتاق کوچک تاریک، صعود می کنم به بالاترین نقطه ی آسمانی که هیچ فـرشته ای اجـازه ی ورود ندارد... بـالاتر از مهتاب... بـالاتر از سـتـاره... بـالاتر از عــرش... اوج مـی گیرم با تصویر چشمان آسمانی ات... عروج می کنم از هفتاد آسمان... و زمین و هوا و ابر و باران حسادت می کنند به من... من، غرق غرورم از تو... از دوست داشتن تو... از داشن رویای لبخند شیرین تو...

7- تمام دوست داشتن خلاصه ی لبخند توست... عظمت مهر، گوشه ای از لطافت نگاه نازنینت... عشق مبهوت بزرگی ات شد... در حریم پاک نفس هات، من و دلسپردگی تمرین عشق می کنیم. تمرین فنا شدن. نیست شدن در هوای تو... روزگار دلِ دلسپردگی هایم با یاد تو می گذرد... شبش خواب توست؛ روزش رویای تو... قرارش لبخند تو... جنونش نگاه تو... بهشتش، حریم امن آغوش مهربانی ات...

8- میان هجوم بی قراری، گاه خستگی و آشفتگی، شانه هات استوارترین تکیه گاه اند... استوارتر از ستون های آسمانی که اگر شوق دیدن مهتاب رویت نباشد فرو می پاشد از هم... سر بر شانه ات گذاشتن، یعنی فقط یک پله فاصله تا ملاقات خدا... برای عاشقی ات، سر می سپارم... جان و دل و دیده فدایت... بگذار افتخار سرسپردگی ات هم از آنِ من باشد... از آنِ دلی که به شور تو می تپد... دلی که از سرسپردگی ات در اوج غرور است...

9- تمام آرزوی این جان بی قرار ایستادن است و سر به شانه ی سنگی دیوار گذاشتن، تا - فقط یک بار- محو تماشایت شود، وقتی که موهایت را شانه می زنی... و شاید اینکه بیاید شانه را از دستت بگیرد با سر انگشت نوازش دانه دانه زلف سیاهت را شانه بزند... و برای هزارمین بار یقین کند که به رها کردن سر زلف سیاهت، هیچ لایق تر از حلقه ی زنجیرش نیست... آغوشم، عطر مویت را کم دارد...

10- می شود از طرح هر لبخندت دریا دریا رویا نقاشی کرد... می شود از نیم نگاهت جهانی را زنده کرد... می شود از رویای دلنشین بودنت سبد سبد ستاره چید... من، غرق رویاهای دور و نزدیک توام... با لبخند شیرینت در اوج... به نگاه آسمانی ات زنده... با خیال چشمان آسمانی ات در پرواز تا عرش ملکوت خدا... لبریز بودنم با حس پاک حضورت... خیال هم باشد از بزرگی ات چنان رنگ می گیرد که هر حقیقتی روشن تر می شود... و من لبـریز تو می شوم.. بـزرگ... بـزرگتر... آنقدر که آسمان جـای می گیرد میان دست هایم...

11- ملائکه را به حال خودشان بگذار... تمام عرش را هم بگردند ذره ای از قداست آسمانی ات را پیدا نمی کنند... باران از طهارتت شرم می کند... شکوفه های یاس، از تصور پاکی ات سر به زیر دارند... ملکوت در نگاهت معنی می گیرد... ذکر درخت و گل و باران نام مقدس توست... جبروت زمین و آسمان، هاله ای از لبخند زیبای توست...

12- واژه کم می آورم برای از تو نوشتن. تمام حرف های تمام زبان های شناخته و ناشناخته ی جهان برای شرح اندکی از خوبی هات کم اند... «تو خوبی» و این بزرگترینِ اعتراف هاست... نمی شود که دوستت نداشت... نمی شود که از تو نگفت، از تو ننوشت... تمام برگ های دفترم از نام مقدست غرق نورند... غرق غرورند... سطر سطر نوشته هایم عطر تو دارد... شوق داشتنت، زیباترین بهانه ی نفس کشیدنم... من، به تو، به طرح لبخند ملکوتی ات، دل می سپارم تا قربانی محراب پاک ابروانت شوم... نماز عاشقی، در محراب مقدس ابرویت قبول عشق می شود... من، قامت به نماز بسته ام...

13- عاشقانه ها قد می شکند در هوای دوست داشتنت... در روشنای نگاه آسمانی ات... «عاشقانه های من» خیال نیست... رویای بودن توست... آرزوی لمس پاک حضورت کنار دلواپسی های قلب بی قرارم... امید زنده شدن به نفس های خدایی ات... «عاشقانه های من» قاب نقره کوب تصویر ملکوتی توست... آیینه ی تمام قد احساسم... اما نمی دانم چرا با تمام بلندایش برای بازتاب حجم دوست داشتنت انقدر کوچک است!...
دوست داشتن که از احساس گذشت، می شود عشق... واقعه که از اتفاق گذشت، می شود حادثه... عشق، برای تفسیر حادثه ی دوست داشتنت خیلی حقیر است معنا...

   

اعتراف عاشقانه


هی فاصله می افتد میان نوشته هایم؛ هی درنگ می کنم؛ که بعدی را باشی... که بشود که باشی... که بعدی بشود شوق نامه ی بودندت. هی سر می کنم با دل بی قراری هایم که ننویسم از دلتنگی، نگویم از چشم به راهی. تاب نمی آورد دلم. صبرش یک جایی لبریز می شود. و بغض می شکند. و اشک می آید. و دست - عاقبت - می نویسد...
حرف تازه ای نیست... حکایت همان است که بود... تو و آرامش و زیبایی، من و دلسپردگی و بی قراری... می دانی چه می کنی با دلم معنا؟...
حالا که اشک ها نم نم باران شده اند؛ حالا که دستم باز به نوشتن است؛ امر کن. تو حکم کن که من اجرا کنم. خودت بگو، چه بنویسم؟... از کجا بنویسم؟... از دستان مقدست بگویم یا نازنین لبخندت را تصویر کنم؟... نگاه آسمانی ات را روی کاغذ بیاورم، یا چشمان خدایی ات را نقاشی کنم؟... خودمانیم معنا، «نوشتن» نبود فکر می کنی چند باز تا جنون رفته بودم که برنگردم دیگر؟...
آنقدر خوبی که به وصف نمی آیی... با کدام کلمه از تو بنویسم که شرم نکند؟ کدام واژه را روی کاغذ زندانی کنم که نگریزد؟ مانده ام مبهوت میان این همه عاشقانه هایی که برای تو کم اند... حقیرند... که دست سوی هر کدام می برم از قداستت شرم می کند... این همه بی همتایی ات را چگونه شرح بدهم؟... یگانه ترینم، معنای خوبم، تـو یک راهی باز کن. چطـور بنویسم؛... چقدر بنویسم؛... که اگر کسی، غـریبه ای، رهگذری، بارها و بارها و بارها واژه واژه عاشقانه هایت را ورق زد بتواند یک گوشه ای، فقـط ذره ای از تو را تصویر کند؟...
نگران دلم نیستم. کنار خاطرت جایش امن است. اصلا" دل که مال توست. پادشاهی خودت هوای ملکت را داشته باش. دل می بری پایش بایست! من... بی پرده بگویم؟... بی قرار آغوشت شده ام معنا... دلم می خواهد با همین لبخند شیرینت در آغوشم بگیری... دلتنگ شانه هایت شده ام... که سرم را بگذارم رویشان... هواییِ عطر نفس هایت... که جان بگیرم میان هوایشان... دست هایم، بی قرار جای خالی دست های توست...

   
اخلاق پیامبر (ص)
 
رسول اکرم روی جهات و مصالحی غنایم جنگ حنین را تنها بین قریش تقسیم فرمود و به انصار چیزی نداد.بعضی از انصار که در پیشرفت اسلام سهم بزرگی داشته و خدمات درخشانی کرده بودند ،خشمگین شده و از آن حضرت رنجیده خاطر شدند و آنرا به تحقیر و بی احترامی به خود تلقی کردند.خبر به رسول اکرم رسید ،دستور داد انصار در یک جا جمع شوند و جز انصار کسی شرکت نکند.
پیامبر اعظم به اتفاق حضرت علی به مجلس آمدند و در وسط جمع نشستند.سپس پیامبر فرمود من از شما پرسشهایی می کنم به من پاسخ دهید عرض کردند سوال کنید.آیا شما گمراه نبودید و خداوند به وسیله من شما را راهنمایی نکرد؟گفتند بله.آیا شما در پرتگاه نبودید و خداوند به وسیله من شما را خلاص کرد؟گفتند بله.آیا شما دشمن یکدیگر نبودید و خداوند به وسیله من شما رامهربان نکرد؟عرض کردند بله.سپس پیامبر چند لحظه سکوت کرد ،بعد فرمود:چرا شماها به کارهای خود جواب مرانمی گیرید؟ عرض کردند چه بگوییم؟
فرمود:شما می توانید بگویید:ای پیامبر از مکه اخراجت کردند ما تورا پذیرفتیم. تو بر جان خود خائف بودی ما امانت دادیم دگران تو را تکذیب کردند ما تورا پذیرفتیم.
این سخنان پیامبر آنچنان در انصار تاثیر کرد که بلان بلند گریه کردند.بزرگان انصار برخواستند،دست پیامبر را بوسیدند و از عمل آن حضرت در تقسیم غنائم اظهار رضایت نمودند و گفتند ثروت ما نیز در اختیار شما اگر مائلی آنرا هم بین قریش تقسیم کن.کسانیکه اظهار عدم رضایت کردند سوء نیتی نداشتند و اینک از گفته خود استغفار می کنند و شما نیز در پیشگاه پروردگار برای آنها طلب مغفرت کن.
پیامبر دعا کرد خدایا انصار و فرزندان و فرزندان و فرزندان آنها را ببخش. fgfd
   

قرآن در قرآن


 

اوصاف و اسامی قرآن

*بيانگر همه چيز (تـبيان):

(وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَىْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمينَ)

و ما اين كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز، و مايه هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است !

(تـبيان) يعنى : بيانگر. با توجه به وسعت مفهوم (كلّ شىء)، به خوبى مى توان از اين تعبير استفاده كرد كه در قرآن ، بيان همه چيز هست ، ولى با توجه به اين نكته كه قرآن كتاب تـربـيـت و انـسان سازى است و به منظور تكامل فرد و جامعه در تمام جنبه هاى انسانى و معنوى نـازل شـده ، روشـن مى شود كه منظور از همه چيز، تمام چيزهايى است كه براى پيمودن اين راه لازم است و قرآن در اين زمينه ، چيزى را فروگذار نكرده است.

*نفع رساننده بى پايان:

(اِنَّهُ لَقُرْانٌ كَريمٌ)

كه آن قرآن كريمى است .

توصيف قرآن به (كريم ) (با توجه به اين كه (كرم ) در مورد خداوند، به معناى احسان و انـعـام و در مـورد انـسـان هـا بـه مـعـنـاى دارا بـودن اخـلاق و افـعـال سـتوده است ) اشاره به زيبايى هاى ظاهرى قرآن از نظر فصاحت و بلاغت و نيز محتواى جـالب آن اسـت كـه نـفـع رساننده به تمام مردم است ؛ زيرا در آن معارفى وجود دارد كه سعادت دنيا و آخرت آن ها را تاءمين مى كند.

*نور:

(فَامِنُوا بِاللّهِ وَ رَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذى اَنْزَلْنا وَاللّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ)

به خدا و رسولش و نورى كه (همراه او) نازل كرديم ، ايمان آوريد و خداوند به آنچه انجام مى دهيد آگاه است .

چـيـزى كـه (نـور) بـاشـد، هـم خـودش آشـكـار است و هم سبب ظهور و شناسايى حقايق ديگر مى گـردد. بـا تـاءمـّل و تـدبـّر در آيـات قرآن مجيد، هم حقّانيت قرآن ظاهر مى شود و هم افراد به وسيله آن ، راه حق را از باطل مى شناسند و مى توانند آن را چراغ راه خود قرار دهند تا آنان را از ظـلمـات جـهل و عناد و استكبار نجات دهد و به سرچشمه نور برساند. قرآن خود در اين باره مى فرمايد:

(كِتَابٌ اءَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ)

ايـن كـتـابـى اسـت كه به سوى تو نازل كرديم تا مردم را از تاريكى ها به سوى روشنايى ببرى.

* تذکره:               

( انّ هذه تذكرة ) (سوره مزمل، آیه 19)

( و انّه لتذكرة لّلمتّقین ) (سوره الحاقه، آیه 48)

تذكره به معنای هر هشداری است كه آدمی با دیدن و یا شنیدن آن الگویی می گیرد كه عمل خود  را طبق آن انجام دهد. خداوند، قرآن را « تذكره » ای معرفی می كند كه بشریت را سزاوار است تا الگوی جامع حیات دنیوی و اخروی خود را از این كتاب شریف اخذ نمایند.

*كریم:

(انّه لقرآن كریم) (سوره واقعه، آیه 77)

« كریم » یعنی جامع انواع خیر و شرف و فضائل و خداوند متعال را كریم می گویند، زیرا كثیر الخیر است و جوادی است كه عطای خود را از كسی دریغ نمی كند.

به قرآن نیز، كریم گفته شده است زیرا جامع تمام خیرات و حسنات می باشد. نیز بدان جهت كه صفاتی پسندیده و سودرسان برای خلق دارد. سودی كه هیچ چیز جای آن را نمی گیرد. چون مشتمل بر اصول معارفی است كه سعادت دنیا و آخرت بشر را تضمین می كند

   

مهدی جان کی میایی؟


  خبر آمد خبری در راه است                               سر خوش آن دل که از آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید...شاید                                       شاید این جمعه بیاید...شاید

 پرده از چهره گشاید...شاید

 دست افشان...پای کوبان می روم

  بر در سلطان خوبان می روم

   می روم بار دگر مستم کند

    بی سر و بی پا و بی دستم کند

     می روم کز خویشتن بیرون شوم

      در پی لیلا رخی مجنون شوم

       هر که نشناسد امام خویش را

         بر که بسپارد زمان خویش را

 

           با همه لحظه خوش آواییم

            در به در کوچه ی تنهاییم

              ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر

               نغمه ی تو از همه پر شور تر

                 کاش که این فاصله را کم کنی

                   محنت این قافله را کم کنی

                     کاش که همسایه ی ما می شدی

                       مایه ی آسایه ی ما می شدی

                         هر که به دیدار تو نایل شود

                           یک شبه حلال مسائل شود

                              دوش مرا حال خوشی دست داد

                                 سینه ی ما را عطشی دست داد

                                    نام تو بردم لبم آتش گرفت

                                    شعله به دامان سیاوش گرفت

                                    نام تو آرامه ی جان من است

                                   نامه ی تو خط اوان من است

                                  ای نگهت خاست گه آفتاب

                                در من ظلمت زده یک شب بتاب

                              پرده برانداز ز چشم ترم

                            تا بتوانم به رخت بنگرم

                           ای نفست یارومدد کار ما

                         کـــــــــــی و کجــــــــــــا وعده ی دیدار ما

                       دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد

                      به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

                     به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم

                   تویی که نقطه ی عطفی به اوج آیینم

                  کدام گوشه ی مشعر

                 کدام گوشه ی منا

               به شوق وصل تو در انتظار بنشینم

              ای زلیخا دست از دامان یوسف بازکش

            تاصبا پیراهنش را سوی کنعان آورد

          ببوسم خاک پاک جمکران را

        تجلی خانه ی پیغمبران را

      خبر آمد خبری در راه است

     سر خوش آن دل که ار آن آگاه است

  شاید این جمعه بیــــــاید...شـــاید

 پرده از چهره گشاید...        شـــاید .

   

صلوات تنها دعايي هست كه حتما مستجاب مي شود.

صلوات : بهترين هديه از طرف خداوند براي انسان است.


صلوات : تحفه‌اي از بهشت است.


صلوات : روح را جلا مي‌دهد.


صلوات : عطري است كه دهان انسان را خوشبو مي‌كند.


صلوات : نوري در بهشت است.


صلوات : نور پل صراط است.


صلوات : شفيع انسان است.


صلوات : ذكر الهي است.


صلوات : موجب كمال نماز مي‌شود.


صلوات : موجب كمال دعا و استجابت آن مي‌شود.


صلوات : موجب تقرب انسان است.


صلوات : رمز ديدن پيامبر در خواب است.


صلوات : سپري در مقابل آتش جهنم است.


صلوات : انيس انسان در عالم برزخ و قيامت است.


صلوات : جواز عبور انسان به بهشت است.


صلوات : انسان را در سه عالم بيمه مي‌كند.


صلوات : از جانب خداوند رحمت است و ار سو فرشتگان پاك كردن گناهان و از طرف مردم دعا است.


صلوات : برترين عمل در روز قيامت است.


صلوات : سنگين‌ترين چيزي است كه در قيامت بر ميزان عرضه مي‌شود.


صلوات : محمبوب‌ترين عمل است.


صلوات : آتش جهنم را خاموش مي‌كند.


صلوات : زينت نماز است.


صلوات : گناهان را از بين مي‌برد.


صلوات : فقر و نفاق را از بين مي‌برد.


صلوات : بهترين داروي معنوي است.


چه خوب است كه انسان هميشه اهل صلوات، باشد. چرا كه پيامبر نيز دائم الصلوات بوده‌است.


چه خوب است كه هميشه زيان انسان مشغول ذكر صلوات، باشد و فضاي جامعه و محيط كار خود را معطر به صلوات، نماييم.


با ذكر صلوات، غم و اندوه و حزن را از خود دور كنيد.


با يك صلوات، نوري در بهشت براي خود بيافرينيد.


با يك صلوات گناهان خود را پاك و تولدي ديگر براي خود بوجود آوريد.


با يك صلوات پاداش هفتاد و دو  شهيد را براي خود ثبت كنيد.


با يك صلوات ده حسنه براي خود ثبت كنيد

 


   

هر حروفی حکایت از سخنی است،خواستم هر حروفی رو برای خودم معنا کنم که متاسفانه

 

 نتونستم معنایی برای حروف ژ بنویسم خوشحال می شم برای کامل شدن این مطلب کمکم کنی.

 

 

بنام آن مهربانی که الف را به معنای آسمان، ب را به معنای باران سرد که از گونه های ما

 

جاری می شود پ را به معنای پرهای شکسته ، ت به معنای تارهای گیتار که با هر صدایش

 

تپش قلبهایمان را به صدا در می آورد ، ث آن را به معنای ثروتی که عشق را از یاد برده ، ج

 

را به معنای جاده های بی انتها ، چ به معنای چمدانهای بستهً غبار خورده درگوشهً اتاق ، ح به

 

معنای حسرتی است میان من و تو برای دیدار ، خ به معنای خنجری که به قلبمان فرو کردند ، د

 

به معنای دلهایی که دلسوزتر از دلدادگانند ، ذ به معنای ذاتی است میان همهً انسانها که من و او

 

، تووآن را به آتش جدایی انداخته است ، ر به معنای رفاقت چند سال میان من و او که دگر

 

پایدار نیست ، ز به معنای زخم دل همهً ماها که شکافی برداشته ، ژبه معنای ..... س به معنای

 

ساعتی که دگر به عقب بر نخواهد گشت تا ما باردیگر به آن روزهای خوش باهم بودن برگردیم

 

، ش به معنای آبشاری که همانند اشکهایمان برای یک لحظه از حرکت بازنخواهد ایستاد ، ص

 

به معنای صبرمان که دگر لبریز شده است ، ض به معنای ضربه ....  ط به معنای طوطی

 

سخن گو که گذشته مان را برای همهگان بازگو خواهد کرد، ظ به معنای ظلمی است که به ما

 

کردند و از یاد نخواهیم برد، ع به معنای عاقبت ، که روزی فرا خواهد رسید و ظلمها را تلافی

 

خواهد کرد ، غ به غیرتت که به خاطرم هیچ نکرد، ف به معنای فانوسی که خاموش شده است

 

و تا ابد خاموش خواهد ماند،  ق به معنای قسم به عشق پاکمان ،  ک به معنای کلیدی که لبهایمان

 

را برای دفاع کردن از عشقمان قفل کرده است ،  گ به معنای گل سرخی که به من داده ایی و

 

گفتی عشق آتشین مرا بپذیر ،  ل به معنای لبهای بسته که دیگرتاب سخن گفتن ندارد ،  م به

 

معنای مرگ که دگر فرا رسیده است ،  ن به معنای اشکی که دگر نای افتادن ندارد ،  و ب به

 

معنای وداع برای آخرین بار ، و در پایان ه  و ی را اینچنین معنا می کنم ه به معنای به یاد همهً

 

دلهای سوخته و همهً قلبهای شکسته که مرا وا داشته تا این واج ها را معنا کنم و بر این صفحهً

 

سرد بنگارم و در کلام آخر ی را به معنای یاسهای کبودی که عطرهای جدایی را بر همه جا پخش

 

کرده است و معنای تلخ جدایی را می دهد.

 

 

   

سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
كسي سر بر نيارد كرد پاسخ گفتن و ديدار ياران را
نگه جز پيش پا را ديد ، نتواند
كه ره تاريك و لغزان است
وگر دست محبت سوي كسي يازي
 به اكراه آورد دست از بغل بيرون
 كه سرما سخت سوزان است
نفس ، كز گرمگاه سينه مي آيد برون ، ابري شود تاريك
 چو ديدار ايستد در پيش چشمانت
نفس كاين است ، پس ديگر چه داري چشم
ز چشم دوستان دور يا نزديك ؟
 مسيحاي جوانمرد من ! اي ترساي پير پيرهن چركين
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... آي
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوي ، در بگشاي
منم من ، ميهمان هر شبت ، لولي وش مغموم
منم من ، سنگ تيپاخورده ي رنجور
 منم ، دشنام پس آفرينش ، نغمه ي ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بيرنگ بيرنگم
بيا بگشاي در ، بگشاي ، دلتنگم
حريفا ! ميزبانا ! ميهمان سال و ماهت پشت در چون موج مي لرزد
 تگرگي نيست ، مرگي نيست
صدايي گر شنيدي ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
 حسابت را كنار جام بگذارم
چه مي گويي كه بيگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فريبت مي دهد ، بر آسمان اين سرخي بعد از سحرگه نيست
حريفا ! گوش سرما برده است اين ، يادگار سيلي سرد زمستان است
و قنديل سپهر تنگ ميدان ، مرده يا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توي مرگ اندود ، پنهان است
حريفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز يكسان است
سلامت را نمي خواهند پاسخ گفت
هوا دلگير ، درها بسته ، سرها در گريبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگين
درختان اسكلتهاي بلور آجين
زمين دلمرده ، سقف آسمان كوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است

   

آموخته ام...


آموخته ام ... که بهترين کلاس درس دنيا، کلاسي است که زير پاي پيرترين فرد دنياست
آموخته ام ... که وقتي عاشقيد، عشق شما در ظاهر نيز نمايان مي شود
آموخته ام ... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد: تو مرا شاد کردي
آموخته ام ... که داشتن کودکي که در آغوش شما به خواب رفته، زيباترين حسي است که در دنيا وجود دارد
آموخته ام ... که مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست بودن است
آموخته ام ... که هرگز نبايد به هديه اي از طرف کودکي، نه گفت
آموخته ام ... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم دعا کنم
آموخته ام ... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد، همه ما احتياج به دوستي داريم که لحظه اي با وي به دور از جدي بودن باشيم
آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي
آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني در کودکي، شگفت انگيزترين چيز در بزرگسالي است
آموخته ام ... که زندگي مثل يک دستمال لوله اي است، هر چه به انتهايش نزديکتر مي شويم سريعتر حرکت مي کند
آموخته ام ... که پول شخصيت نمي خرد
آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي کند
آموخته ام ... که خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد. پس چه چيز باعث شد که من بينديشم مي توانم همه چيز را در يک روز به دست بياورم
آموخته ام ... که چشم پوشي از حقايق، آنها را تغيير نمي دهد
آموخته ام ... که اين عشق است که زخمها را شفا مي دهد نه زمان
آموخته ام ... که وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار لبخندي جدي از سوي ما را دارد
آموخته ام ... که هيچ کس در نظر ما کامل نيست تا زماني که عاشق بشويم
آموخته ام ... که زندگي دشوار است، اما من از او سخت ترم
آموخته ام ... که فرصتها هيچ گاه از بين نمي روند، بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد
آموخته ام ... که آرزويم اين است که قبل از مرگ مادرم يکبار به او بيشتر بگويم دوستش دارم
آموخته ام ... که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت داد
آموخته ام ... که نمي توانم احساسم را انتخاب کنم، اما مي توانم نحوه برخورد با آنرا انتخاب کنم
آموخته ام ... که همه مي خواهند روي قله کوه زندگي کنند، اما تمام شادي ها و پيشرفتها وقتي رخ مي دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستيد
آموخته ام ... که بهترين موقعيت براي نصيحت در دو زمان است: وقتي که از شما خواسته مي شود، و زماني که درس زندگي دادن فرا مي رسد
آموخته ام ... که کوتاهترين زماني که من مجبور به کار هستم، بيشترين کارها و وظايف را بايد انجام دهم

نويسنده: اندي روني ؛ مردي که با کلمات اندک حرفهاي بسياري مي زند

   

همیشه چشم تو..


همیشه چشم تو را گریه ها بدهکــــــارم

تو را میان دلم لحظه لحظه میبــــــــــارم

 

پر است پنجره های نگاهم از یاد ت

به یاد روی تو بر جاده اشک می کارم

 

شکایت از تو ندارم حکایتم این است

جنون گرفته یک شهر مردم ازارم

 

برو به سلامت مرا به خود بگذار

که بی تو خانه نشینم د چار د یوارم

 

تمام حرف تو این بود :(( دوست باید داشت ))

همیشه حرف من این است:(( دوستت دارم))

                   دوستت دارم

                   دوستت دارم

   
درباره وبلاگ
عشق يعني قطره را عاشق شدن، از نگاهِ اين و آن فارغ شدن عشق يعني دل به دريا دادن و توي متنِ زندگي صادق شدن عشق يعني عبور از مرزِ جان حُرمتِ بيچاره گان را پاسبان عشق يعني در گذرگاهِ زمان بهرهر اُفتاده اي، بگذرزِجان عشق يعني جاده اي بي انتها در وصال دوست حيحا زدن عشق يعني تکه سنگي خرد و ريز در سايش کوهها رسوا شدن عشق يعني سايباني سرد و خيس از طلوع خورشيد غافل شدن عشق يعني مغروق دري
لینکهای روزانه
دوستان من
نوشته های پیشین
آرشیو موضوعی وبلاگ
بخش ویژه
RSS
powered by : Blogfa , free persian blog service.

pictofxt

Lonely Girl Template

template id : TBF_004 template name : Lonely Girl

golemohebat

امیر حسین صادقی

http://golemohebat.blogfa.com

اکسیر عشق

عشق يعني قطره را عاشق شدن، از نگاهِ اين و آن فارغ شدن عشق يعني دل به دريا دادن و توي متنِ زندگي صادق شدن عشق يعني عبور از مرزِ جان حُرمتِ بيچاره گان را پاسبان عشق يعني در گذرگاهِ زمان بهرهر اُفتاده اي، بگذرزِجان عشق يعني جاده اي بي انتها در وصال دوست حيحا زدن عشق يعني تکه سنگي خرد و ريز در سايش کوهها رسوا شدن عشق يعني سايباني سرد و خيس از طلوع خورشيد غافل شدن عشق يعني مغروق دري Emaile=kinglove_kinglove21@yahoo.com Free Blog Templates

Template Design Workshop offers professional web templates, flash templates and other web design products available for immediate download. This template also designed by Template Design Workshop design team. You can download free templates for your site, blog, cms or portal. Feel free to contact us about new templates.

Multimedia Design Group Multimedia Design Group Medium Blog Medium Blog Free Blog Templates Blog Templates Free Blog and Site Templates Flashmate Free Persian Blog Templates. Advanced Persian Blog Templates. pictofxt

قالب دختر تنها

قالب دختر تنها براي بلاگفا